O godzinie 11:00, na cmentarzu parafialnym w Dobrzyniewie Ko\u015bcielnym, mia\u0142a miejsce uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia odrestaurowanego staraniem Oddzia\u0142u Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w Bia\u0142ymstoku grobu ks. kpt. Wiktora Gogoli\u0144skiego ps. ,,Wiktor”, kapelana 3. Zgrupowania Okr\u0119gu Wile\u0144skiego Armii Krajowej, honorowego dow\u00f3dcy 13. Mo\u0142odecza\u0144skiej Brygady Armii Krajowej.<\/p>\n\n\n\n
Mogi\u0142a kap\u0142ana zosta\u0142a oznaczona tabliczk\u0105 ,,Gr\u00f3b weterana\u201d przez dr. Marka Jedynaka, dyrektora Oddzia\u0142u Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w Bia\u0142ymstoku. Po\u015bwi\u0119cenia pomnika dokona\u0142 ks. kan. Leon Grygorczyk, Proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pw. Zwiastowania Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Dobrzyniewie Ko\u015bcielnym. Przedstawiciele rady parafialnej otrzymali z r\u0105k dyrektora Oddzia\u0142u Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w Bia\u0142ymstoku akt przekazania opieki nad grobem weterana walk o wolno\u015b\u0107 i niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Polski. Po apelu pami\u0119ci delegacje z\u0142o\u017cy\u0142y kwiaty i zapali\u0142y znicze na mogile ks. Wiktora Gogoli\u0144skiego. Na uroczysto\u015bci byli obecni Pose\u0142 na Sejm RP Dariusz Piontkowski, przedstawiciele w\u0142adz samorz\u0105dowych i s\u0142u\u017cb mundurowych, harcerze oraz mieszka\u0144cy gminy Dobrzyniewo Du\u017ce. Wydarzeniu towarzyszy\u0142a asysta honorowa 18. Bia\u0142ostockiego Pu\u0142ku rozpoznawczego im. gen. bryg. Nikodema Sulika.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0105dz od \u201eNietoperza\u201d. Ks. kpt. Wiktor Gogoli\u0144ski \u201eWiktor\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wiktor Gogoli\u0144ski, syn Jana i Walerii urodzi\u0142 si\u0119 27 czerwca 1904 r. w Zalesiu (powiat dzi\u015bnie\u0144ski). W 1920 r. wst\u0105pi\u0142 do Seminarium Duchownego w Wilnie. Przerwa\u0142 nauk\u0119, aby pom\u00f3c starszemu bratu uko\u0144czy\u0107 studia medyczne. Przygotowanie do kap\u0142a\u0144stwa wznowi\u0142 w roku akademickim 1929\/1930 w Seminarium Misyjnym w Lublinie. \u015awi\u0119cenia prezbiteratu przyj\u0105\u0142 w 1932 r.<\/p>\n\n\n\n
Pe\u0142ni\u0142 pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105 na terenie Archidiecezji Wile\u0144skiej. 2 wrze\u015bnia 1932 r. jako neoprezbiter zosta\u0142 skierowany jako wikariusz do parafii pw. Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny w Zdzi\u0119ciole. Dekretem z 1 wrze\u015bnia 1933 r. zosta\u0142 mianowany administratorem parafii pw. \u015awi\u0119tego Micha\u0142a Archanio\u0142a w Skrundziach oraz Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Redzinowszczy\u017anie. 28 kwietnia 1935 r. zosta\u0142 mianowany administratorem parafii pw. \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a w Mo\u0142czadzi. Ostatni dekret nominacyjny przed wybuchem II wojny \u015bwiatowej, z 25 maja 1938 r., kreowa\u0142 go administratorem parafii pw. \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a w Dziewi\u0105tkowiczach oraz \u015awi\u0119tej Barbary Dziewicy i M\u0119czennicy w Sielawiczach.<\/p>\n\n\n\n
W czasie II wojny \u015bwiatowej ks. Wiktor Gogoli\u0144ski, kt\u00f3ry od 1940 r. pos\u0142ugiwa\u0142 jako administrator parafii pw. \u015awi\u0119tego Jana Chrzciciela w Gr\u00f3dku Mo\u0142odeckim, zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 w szeregach Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej. W grudniu 1942 r. na plebanii w Gr\u00f3dku pojawi\u0142 si\u0119 ppor. Adam Walczak ,,Nietoperz\u201d, p\u00f3\u017aniejszy dow\u00f3dca 13. Brygady Wile\u0144skiej Armii Krajowej. Za rad\u0105 ks. Gogoli\u0144skiego oficer zamieszka\u0142 w maj\u0105tku Balcery, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnym o\u015brodkiem konspiracyjnym kierownictwa Obwodu Mo\u0142odecza\u0144skiego AK.<\/p>\n\n\n\n
Ks. kpt. Wiktor Gogoli\u0144ski pod pseudonimem ,,Wiktor\u201d pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kapelana Inspektoratu \u201eF\u201d AK (Obwody Oszmia\u0144ski, Wilejski i Mo\u0142odecki), a od kwietnia 1944 r. \u2013 kapelana Zgrupowania Partyzanckiego AK nr 3 dowodzonego przez mjr. Czes\u0142awa D\u0119bickiego ,,Jarem\u0119\u201d. By\u0142 szczeg\u00f3lnie zwi\u0105zany z 13. Brygad\u0105 Wile\u0144sk\u0105 AK. 1 wrze\u015bnia 1943 r. przyj\u0105\u0142 on przysi\u0119g\u0119 od \u017co\u0142nierzy oddzia\u0142u AK ,,Grupa D\u0105b\u201d, kt\u00f3ry 10 lutego 1944 r. zosta\u0142 przemianowany na 13. Brygad\u0119 Wile\u0144sk\u0105 AK. 9 kwietnia 1944 r. ks. Wiktor Gogoli\u0144ski zosta\u0142 mianowany przez sztab Obwodu Mo\u0142odecza\u0144skiego AK honorowym dow\u00f3dc\u0105 13. Brygady Wile\u0144skiej AK. Za swoj\u0105 pos\u0142ug\u0119 zosta\u0142 odznaczony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi z Mieczami.<\/p>\n\n\n\nngg_shortcode_0_placeholder\n\n\n\n
We wspomnieniach po ks. Gogoli\u0144skim opisywane s\u0105 msze \u015bwi\u0119te, kt\u00f3re ks. ,,Wiktor\u201d odprawia\u0142 dla \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej. 9 kwietnia 1944 r. w miejscowo\u015bci Giejstuny przy o\u0142tarzu polowym ks. ,,Wiktor\u201d odprawi\u0142 msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 w uroczysto\u015b\u0107 Zmartwychwstania Pa\u0144skiego. Uczestniczyli w niej \u017co\u0142nierze 13. Brygady Wile\u0144skiej AK. 3 maja 1944 r., w 153. rocznic\u0119 uchwalenia Konstytucji 3 Maja ks. Gogoli\u0144ski odprawi\u0142 msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 w pobli\u017cu le\u015bnicz\u00f3wki Holszany na po\u0142udnie od miejscowo\u015bci Dor\u017ce. Uczestniczy\u0142o w niej 800 \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej wraz z komendantem Okr\u0119gu Wile\u0144skiego AK p\u0142k. Aleksandrem Krzy\u017canowskim ,,Wilkiem\u201d. 15 maja 1944 r. odprawi\u0142 msz\u0119 pogrzebow\u0105 trzech \u017co\u0142nierzy z 8. i 13. Brygady Wile\u0144skiej AK w ko\u015bciele parafialnym pw. \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a w Grau\u017cyszkach. W tym samym ko\u015bciele 27 czerwca 1944 r. odprawi\u0142 ostatni\u0105 msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 dla \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej.<\/p>\n\n\n\n
Ks. Wiktor Gogoli\u0144ski 17 lipca 1944 r. rozpocz\u0105\u0142 pos\u0142ug\u0119 w ko\u015bciele pw. \u015awi\u0119tej Katarzyny w Wilnie. We wrze\u015bniu 1945 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do cz\u0119\u015bci Archidiecezji Wile\u0144skiej pozostaj\u0105cej w nowych granicach Polski. Zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii pw. \u015awi\u0119tego Wojciecha Biskupa i M\u0119czennika w Uhowie. W 1949 r. zosta\u0142 skierowany jako proboszcz do parafii pw. \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy w Juchnowcu. 9 grudnia 1956 r. obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 proboszcza parafii pw. Zwiastowania Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Dobrzyniewie Ko\u015bcielnym. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do \u015bmierci, 21 lipca 1958 r. Zosta\u0142 pochowany na tamtejszym cmentarzu.<\/p>\n\n\n\n
2 pa\u017adziernika 1983 r. uroczy\u015bcie zainstalowano p\u0142yt\u0119 nagrobn\u0105 ks. Wiktora Gogoli\u0144skiego, ufundowan\u0105 przez weteran\u00f3w 13. Brygady Wile\u0144skiej AK. Uroczyst\u0105 msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 sprawowa\u0142 by\u0142y \u017co\u0142nierz i szef kancelarii brygady \u2013 ks. pchor. Antoni Or\u0142owicz \u201eKatabas\u201d. Przem\u00f3wienie nad pomnikiem wyg\u0142osi\u0142 mi\u0119dzy innymi kpt. Adam Walczak \u201eNietoperz\u201d. Stwierdzi\u0142, \u017ce ks. Wiktor Gogoli\u0144ski \u201edo\u0142\u0105czy\u0142 na sta\u0142e do Brygady\u201d.<\/p>\n\n\n\n