{"id":487,"date":"2019-10-25T17:16:56","date_gmt":"2019-10-25T15:16:56","guid":{"rendered":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/?page_id=487"},"modified":"2019-10-25T18:13:55","modified_gmt":"2019-10-25T16:13:55","slug":"kosciol","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/zabytki\/kosciol\/","title":{"rendered":"Ko\u015bci\u00f3\u0142"},"content":{"rendered":"\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny p.w. Zwiastowania Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Dobrzyniewie Ko\u015bcielnym jest obiektem zabytkowym. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Styl: eklektyczne zestawienie r\u00f3\u017cnych cech stylowych z przewag\u0105 neoroma\u0144sk\u0105<\/strong>
Czas powstania: lata 1905-1910<\/strong>
Materia\u0142: murowany<\/strong>
Autor: 1519 rok – fundacja Miko\u0142aja Radziwi\u0142\u0142a drewnianego ko\u015bcio\u0142a wraz z erekcja parafii.<\/strong>
1905 – 1910 w miejscu poprzedniego ko\u015bcio\u0142a budowa obecnej \u015bwi\u0105tyni przez proboszcza ks. Hipolita Malinowskiego w\/g projektu architekta Romualda Samotyi – Lenczewskiego.
28.VIII.1947 – konsekracja \u015bwi\u0105tyni przez arcybiskupa wile\u0144skiego ks. Romualda Ja\u0142brzykowskiego.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W Dobrzyniewie istnia\u0142a najpierw \u015bwi\u0105tynia drewniana ufundowana przez Wojewode Wile\u0144skiego i Kanclerza Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego Miko\u0142aja Radziwi\u0142\u0142a<\/strong>.
Radziwi\u0142\u0142owie rozpocz\u0119li zak\u0142adanie wsi na terenie utworzonej parafii.
Oko\u0142o 1530 roku Radziwi\u0142\u0142owie przekazali kr\u00f3lowi dobra knyszy\u0144skie, do kt\u00f3rych nale\u017ca\u0142o \u00f3wczesne Dobrzyniewo Po\u015bwi\u0119tne, zwane te\u017c Pleba\u0144skim. Tym samym parafia przesz\u0142a pod protektorat kr\u00f3lewski.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Akt za\u0142o\u017cenia ko\u015bcio\u0142a dobrzyniewskiego sporz\u0105dzony na pregaminie istnieje do dnia dzisiejszego. W pierwszej cz\u0119\u015bci dokumentu, zawieraj\u0105cej g\u0142\u00f3wn\u0105 intencj\u0119 tej decyzji jest zawarte zdanie: „\u2026 fundujemy na podstawie niniejszego (dokumentu) ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny na chwa\u0142\u0119 Boga i Niepokalanej Dziewicy Matki Maryi, a przede wszystkim na cze\u015b\u0107 Zwiastowania tej\u017ce Naj\u015bwi\u0119tszej Dziewicy i \u015bw. J\u00f3zefa opiekuna Pana i \u015bw. Maryi Magdaleny\u201d<\/strong>. My\u015bl ta stanowi wezwanie ko\u015bcio\u0142a po dzie\u0144 dzisiejszy.

Od podpisania aktu fundacjii do wybudowania ko\u015bcio\u0142a przesz\u0142o 7 lat. Pierwszy drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 mia\u0142 d\u0142ugo\u015b\u0107 24 ars. szeroko\u015bci 12 i wysoko\u015bci 8 ars.

Ostatecznie dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpasterska ksi\u0119\u017cy rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu 1526 roku i zapewne w tym czasie zacz\u0119\u0142a funkcjonowa\u0107 karta pleba\u0144ska.

Pierwszy Ko\u015bci\u00f3\u0142 konsekrowany by\u0142 w 1623 roku w niedziel\u0119 9 po Zielonych \u015awi\u0105tkach przez Biskupa tytularnego Gratianopolita\u0144skiego ks. Miko\u0142aja S\u0142upskiego.<\/strong>

Pierwszym proboszczem by\u0142 Mazowszanin ks. Stanis\u0142aw Rycicki (w niekt\u00f3rych dokumentach \u2013 Ruzicki).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W 1901 roku za zgod\u0105 proboszcza ks. Grzegorza Rybo\u0142towskiego<\/strong> parafianie rozpocz\u0119li starania o budow\u0119 nowego ko\u015bcio\u0142a murowanego. D\u0142ugoletnie starania mieszka\u0144c\u00f3w o budow\u0119 nowej \u015bwi\u0105tyni przynios\u0142y rezultaty po kl\u0119sce wojennej Rosji w 1905 roku Car Miko\u0142aj II zmuszony zosta\u0142 do ust\u0119pstw. Skorzystali z tego gn\u0119bieni w Cesarstwie katolicy, mogli wyj\u015b\u0107 procesyjnie na ulice, urz\u0105dza\u0107 pielgrzymki, stawia\u0107 krzy\u017ce w podzi\u0119ce Panu Bogu. \u0141atwiej by\u0142o budowa\u0107 nowe \u015bwi\u0105tynie co skrz\u0119tnie wykorzystali mieszka\u0144cy Dobrzyniewa.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Plan ko\u015bcio\u0142a sporz\u0105dzi\u0142 ju\u017c w 1901 roku in\u017c. Romuald Samotyja – Lenczewski<\/strong>. Ten znany na Bia\u0142ostocczy\u017anie architekt mieszka\u0142 we wsi Le\u0144ce na terenie parafii dobrzyniewskiej.

Dwa lata p\u00f3\u017aniej nast\u0119pny proboszcz ks. Hipolit Malinowski (1903 – 1912)<\/strong>, po zatwierdzeniu plan\u00f3w z kosztorysem na sum\u0119 39876 rubli i 16 kopiejek<\/strong> przyst\u0105pi\u0142 do budowy ko\u015bcio\u0142a. Zbierano na ten cel ofiary z ka\u017cdej wsi przez wyznaczonych kwestarzy.

Do komitetu budowy \u015bwi\u0105tyni wybrani zostali: miejscowy fabrykant Rudolf syn Huberta Jacobi, Romuald Lenczewski, Rudolf syn Rudolfa Jacobi, Hieronim \u0141o\u015b, Wincenty Dzienis, Marcin \u017bukowski, Wincenty Cylwik, Aleksander Rybow\u0142owicz, J\u00f3zef Lenczewski oraz ks. Proboszcz Malinowski.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

4 wrze\u015bnia 1905 roku ks. Kanonik Wilhelm Szwarc, dziekan bia\u0142ostocki po\u015bwi\u0119ci\u0142 kamie\u0144 w\u0119gielny i fundament ko\u015bcio\u0142a<\/strong> \/pami\u0105tk\u0105 tego dnia jest zdj\u0119cie przedstawione poni\u017cej\/.

W latach 1905-1910 zbudowano eklektyczn\u0105, jednowie\u017cow\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 o uk\u0142adzie halowym.

Rozmiary ko\u015bcio\u0142a: d\u0142ugo\u015b\u0107 23 s\u0105\u017c. szeroko\u015b\u0107 10,5 s\u0105\u017c. wysoko\u015b\u0107 do dachu 7 a do grzbietu dachu 11 s\u0105\u017c.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Architekt wzorowa\u0142 si\u0119 na \u015bwi\u0105tyniach z okresu wczesnego gotyku, a miejsce na wzniesieniu mia\u0142o jeszcze bardziej wywy\u017cszy\u0107 obiekt. Dzi\u0119ki takiemu usytuowaniu \u015bwi\u0105tyni parafianie z s\u0105siednich wiosek oraz przeje\u017cd\u017caj\u0105cy w okolicy go\u015bcie mogli ju\u017c z daleka podziwia\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem Zwiastowania Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.
\nW celu zabezpieczenia ceg\u0142y na wzniesienie tej budowli Pankiewicz wybudowa\u0142 w Dobrzyniewie ceglarni\u0119.
\nRoboty murarskie prowadzi\u0142 Franciszek Stryjecki.
\nDach \u015bwi\u0105tyni pokryto dach\u00f3wk\u0105 firmy „Pustelnik” natomiast 28 s\u0105\u017cn\u0105 wie\u017c\u0119 – miedzian\u0105 blach\u0105.
\nKrzy\u017c z kutego \u017celaza ufundowa\u0142 fabrykant z Bia\u0142egostoku Roman Wieczorek.
\nCiekawostk\u0105 pozostaje fakt, \u017ce dwa witra\u017ce ufundowa\u0142a rodzina Jacobich (Jacoby), fabrykant\u00f3w z Dobrzyniewa, wyznawc\u00f3w protestanckich – ka\u017cdy po 550 rubli.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Z poprzedniego Ko\u015bcio\u0142\u0105 przeniesiono m.in. pi\u0119\u0107 o\u0142tarzy (z figura w niszy Zbawiciela z cierniow\u0105 koron\u0105, ozdobiony 18 wotami i 16 gwiazdami ze srebra; \u015bw. J\u00f3zefa; \u015bw. Micha\u0142a; Matki Boskiej R\u00f3\u017ca\u0144cowej, \u015bw. Maryi Magdaleny), cztery \u0142awki d\u0119bowe, wieczn\u0105 lamp\u0119, pi\u0119\u0107 \u017cyrandoli, dwa konfesjona\u0142y, organy i dwie sygnaturki z kt\u00f3rych jedna zawieszona zosta\u0142a przy zakrystii a druga na wie\u017cycce.
Wraz z ko\u015bcio\u0142em wzniesiono w\u00f3wczas kostnic\u0119, mur ko\u015bcielny i dom parafialny na placu przyko\u015bcielnym.
Nowa \u015bwi\u0105tynia zosta\u0142a po\u015bwi\u0119cona 29 IX 1910 r.
Posadzk\u0119 terakotow\u0105 po\u0142o\u017cono jeszcze dwa lata p\u00f3\u017aniej staraniem kolejnego proboszcza ks. Antoniego \u015awilla (1912 – 1924).
Staraniami ksi\u0119dza proboszcza \u015awilla zbudowano dwa nowe: o\u0142tarze Wielki i w kaplicy. Odnowiono pi\u0119\u0107 starych o\u0142tarzy z dodaniem drugiej kondygnacji do o\u0142tarza Zbawiciela. Wymalowano pi\u0119\u0107 obrazk\u00f3w al fresco na \u015bcianach i trzy obrazy w o\u0142tarzach, a mianowicie \u015bw. J\u00f3zefa, \u015bw. Marii Magdaleny, oraz obraz Zwiastowania NMP w Wielkim o\u0142tarzu p\u0119dzla profesora Ba\u0142zukiewicza z Wilna. Zbudowano now\u0105 ambon\u0119 i trzy konfesjona\u0142y oraz cztery \u0142awki ustawione w prezbiterium. Kupiono w odlewni \u201ePustelnik” trzy dzwony wagi 27 pud\u00f3w (w 1915 w\u0142adze rosyjskie wywioz\u0142y te dzwony).
Na oko\u0142o ko\u015bcio\u0142a zbudowano ogrodzenie z ceg\u0142y i obsadzono drzewami.
M\u00f3wi si\u0119, \u017ce za czas\u00f3w ks. proboszcza \u015awilla parafia dobrzyniewska prze\u017cy\u0142a sw\u00f3j „z\u0142oty okres”.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a sko\u0144czono tu\u017c przed I Wojn\u0105 \u015awiatow\u0105. Podczas dzia\u0142a\u0144 wojennych lat 1915-1920 ko\u015bci\u00f3\u0142 szcz\u0119\u015bliwie nie uleg\u0142 zniszczeniom.
Przesuwaj\u0105ce si\u0119 kolejne fronty: niemieski-rosyjski 1915 oraz dwukrotnie w 1920 roku front walk rosyjsko-polskiej omin\u0105\u0142 okolice Dobrzyniewa.
W Ko\u015bciele znajduje si\u0119 tablica ku czci parafian dobrzyniewskich poleg\u0142ych w walkach o wolno\u015b\u0107 w 1920r.
Widnieje tam napis:
„OBRO\u0143COM OJCZYZNY RODAKOM
POLEG\u0141YM W 1918 – 1921
PAJO\u0141EK GRZEGORZ OCHOT Z D.DOBRZYNIEWA;
\u015aWIS\u0141OCKI J\u00d3ZEF;
\u0141UKASZEIWCZ ALEKSANDER Z GNI\u0141EJ;
PRZYBYLSKI W\u0141\u0104DYS\u0141AW Z JAWOR\u00d3WKI;
MAGNUSZEWSKI PIOTR SZACI\u0141Y;
KAKAREKO JAN N. ALEKSANDROWA;
\u015aWIS\u0141OCKI J\u00d3ZEF POBOR KRZYWEJ;
\u015aCIEPKO KONSTANTY KRYNICE.
CZE\u015a\u0106 ICH PAMI\u0118CI!
SP\u00d3LDZIELNIA ROLN. HANDL. W KO\u015aC. DOBRZYNIEWIE”<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Staraniem kolejnego proboszcza ks. Kazimierza Rogowskiego (1924 – 1929)<\/strong> z ofiar parafian kupiono: dwa krzy\u017ce przy kropielnicach, ustawiono dwie kamienne kropielnice z ofiar m\u0142odzie\u017cy, dzwon \u201e\u015bw. Floriana” wagi 1077kg.
Za czas\u00f3w tego\u017c proboszcza zabrukowano placyk przed ko\u015bcio\u0142em, przerobiono o\u0142tarz w kaplicy i sprawiono do\u0144 obraz \u015bw. Teresy do Dzieci\u0105tka Jezus, odnowiono Tabernakulum, kupiono cztery ornaty i kap\u0119, zrobiono chor\u0105giew i obraz \u015bw. Franciszka, sprawiono nowy baldachim, dwie dalmatyki nowe bia\u0142e, kocio\u0142ek do wody \u015bwieconej, dwa sztandary zielone z ofiar bractwa \u015bw. Tr\u00f3jcy, dwa nowe msza\u0142y ca\u0142kowity i \u017ca\u0142obny, oraz Compendium Ewangeliorum, zrobiono rynny wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a z blachy cynkowej.
Dnia 16 czerwca 1927 za\u0142o\u017cono nowy cmentarz grzebalny. Parafianie posadzili drzewka i ogrodzili go drutem kolczastym.
Zrobiono 14 nowych \u0142awek w ko\u015bciele. Wybito suknem czerwonym stopniem przy Wielkim o\u0142tarzu i wypo\u017cyczono z Urz\u0119dy Gminy w Obrubnikach i wmurowano w \u015bcian\u0119 ko\u015bcio\u0142a kas\u0119 ogniotrwa\u0142\u0105 dla przechowywania naczy\u0144 ko\u015bcielnych. Z las\u00f3w pa\u0144stwowych uzyskano na remont i ogrodzenia 118 m drzewa budowlanego.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

1 maja 1929 roku probostwo obj\u0105\u0142 ks. Ignacy Antoni Cyraski (1929 – 1931).<\/strong>
Za czas\u00f3w jego pracy w Dobrzyniewskiej parafii dokonano takich inwestycji: kosztem 2000 z\u0142 spi\u0142owano na deski i s\u0142upy wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 drewna z kontyngentu 118 m, prze\u0142o\u017cono ca\u0142kowicie dach nad kuchni\u0105 u\u0142o\u017cywszy nowe podbicie z desek, zbudowano nowy klozet, przeprowadzono restauracj\u0119 sufitu w lo\u017cy nad zakrysti\u0105 brack\u0105, po\u0142o\u017cone nowe podwaliny pod gmach plebanii, u\u0142o\u017cono nowe stopnie schodowe, ogrodzono na nowo ca\u0142e pastwisko i ogr\u00f3d pleba\u0144ski kosztem 850 z\u0142, zbudowano now\u0105 bram\u0119 wjazdow\u0105, zbudowano now\u0105 sal\u0119 parafialn\u0105 w tzw. szpitalu parafialnym i u\u0142o\u017cono podium sceniczne.
Do ko\u015bcio\u0142a sprowadzono kosztem 1800 z\u0142 wspania\u0142\u0105 chor\u0105giew Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, \u017b\u0142\u00f3bek za 750zl, Figur\u0119 Chrystusa Kr\u00f3la za 500 z\u0142 (pokry\u0142 t\u0119 sum\u0119 p. Dominik \u0141o\u015b ku uczczeniu pami\u0119ci swego ojca zmar\u0142ego \u015b.p. Hieronima), kl\u0119cznik gotycki wy\u015bcielony kosztem 100 z\u0142, wielki r\u00f3\u017caniec procesyjny kosztem 200 z\u0142. Odnowiono dwa wielkie obrazy olejne dla zakrystii: \u015bw. Rodziny i \u015bw. Marii Magdaleny. Posrebrzono kocio\u0142ek do wody \u015bwi\u0119conej, trybularz, krzy\u017c na Wielkim O\u0142tarzu i dwa lichtarze. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nast\u0119pnym proboszczem by\u0142 ks. Franciszek Raty\u0144ski (1931 – 1955).<\/strong>
Kierowa\u0142 on przez d\u0142ugie lata parafi\u0105 dobrzyniewsk\u0105. By\u0142y to trudne lata, II Wojna \u015awiatowa, okupacja obcych mocarstw i fronty, niespokojny czas powojenny, nadmierne obci\u0105\u017cenie podatkami i kontygentami w dobie rz\u0105d\u00f3w Polski Ludowej nie sprzyja\u0142y one budowie i ulepszaniu gospodarki parafii. W czasie II Wojny \u015awiatowej ko\u015bci\u00f3\u0142 nie uleg\u0142 wi\u0119kszym zniszczeniom. By\u0107 mo\u017ce zosta\u0142a ostrzelana wie\u017ca ko\u015bcio\u0142a \u2013 by\u0142a ona wszak z daleka widocznym punktem orientacyjnym.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Dobrzyniewie zosta\u0142 uroczy\u015bcie konsekrowany w dniu 28 sierpnia 1947 roku przez arcybiskupa wile\u0144skiego ks. Romualda Ja\u0142brzykowskiego.<\/strong>
Dzie\u0142em najwa\u017cniejszym jakie powsta\u0142o za czas\u00f3w ks. Raty\u0144skiego by\u0142o wybudowanie drewnianej plebanii oraz ogrodzenie cmentarza grzebalnego parkanem z pustak\u00f3w cementowych.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Po \u015bmierci ks. Raty\u0144skiego parafi\u0105 administrowa\u0142 przez rok ks. Henryk Brzozowski (1956).<\/strong>
On organizowa\u0142 remont wie\u017cy w 1956 roku. Prace obj\u0119\u0142y tynkowanie g\u00f3rnych partii wie\u017cy. Nadz\u00f3r nad t\u0105 robot\u0105 mia\u0142 p. Eugeniusz Wiszowaty parafian z Le\u0144c.
Kolejnym proboszczem by\u0142 ks. Wiktor Gogoli\u0144ski (1956 – 1958).<\/strong>
Wa\u017cne i kosztowne inwestycje przeprowadzone przez ks. Gogoli\u0144skiego to zelektryfikowanie Ko\u015bcio\u0142a, plebanii i budynk\u00f3w gospodarczych oraz zainstalowanie na plebanii kanalizacji z nap\u0119dem wody przy pomocy motoru elektrycznego ze studni w podw\u00f3rzu. Ks. Gogoli\u0144ski zmar\u0142 w nocy przed dniem odpustu \u015bw. Marii Magdaleny 22 lipca 1958 roku.
Administracj\u0119 parafii przej\u0105\u0142 ks. Antoni Kordulski (1958).<\/strong>
Doko\u0144czy\u0142 on inwestycje zacz\u0119te przez ks. Gogoli\u0144skiego. M\u00f3wi si\u0119, ze mia\u0142 jedn\u0105 wad\u0119 \u2013 szybko je\u017adzi\u0142 na motocyklu. Dnia 19 wrze\u015bnia 1958 roku jad\u0105c z nadmiern\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 zderzy\u0142 si\u0119 z samochodem ci\u0119\u017carowym na skrzy\u017cowaniu szos naprzeciw kombinatu Fasty.
W czasie dw\u00f3ch lat zmar\u0142o trzech duszpasterzy dobrzyniewskich. M\u00f3wiono wtedy, \u017ce mo\u017cna da\u0107 dla Dobrzyniewa now\u0105 nazw\u0119 \u201eCzestochowa\u201d jako \u017ce cz\u0119sto chowaj\u0105 ksi\u0119\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dla pe\u0142nienia funcji tymczasowego administratora ze skromn\u0105 walizk\u0105 przyjecha\u0142 ks. Czes\u0142aw Barwicki (1958 \u2013 1959).<\/strong>
Z gospodarskich spraw za ks. Barwickiego najgorsze jest to ze roztrwoni\u0142 du\u017co desek jakie zgromadzi\u0142 ks. Raty\u0144ski. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich zu\u017cyto do zrobienia dw\u00f3ch o\u0142tarzyk\u00f3w: ku czci Matki Bo\u017cej Majowej i Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego. Ofiary na te o\u0142tarzyki z\u0142o\u017cy\u0142a m\u0142odzie\u017c, a wykona\u0142 je rze\u017abiarz z Bielska Bia\u0142ej na \u015al\u0105sku J\u00f3zef Kania. Kosztowa\u0142y prawie 40 tys. z\u0142. Mia\u0142y one sta\u0107 naprzeciw siebie na rogach gdzie g\u0142\u00f3wna nawa zw\u0119\u017ca si\u0119 do prezbiterium. Znawcy sztuki stwierdzili ze zamiast zdobi\u0107 b\u0119d\u0105 one oszpeca\u0107 \u015bwi\u0105tynie. Ks. Biskup Suszy\u0144ski po\u015bwi\u0119ci\u0142 je. Korzystaj\u0105c z okazji malowania ko\u015bcio\u0142a przestawiono owe o\u0142tarze pod ch\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

27 wrze\u015bnia 1959 roku do parafii przyszed\u0142 nowy proboszcz ks. Aleksander Grabowski(1959-1961).<\/strong>
Poprosi\u0142 on pana Wyrzy\u0144skiego znanego w diecezji artyst\u0119 \u2013 malarza ko\u015bcio\u0142\u00f3w o wykonanie nowej polichromii. Pomalowano te\u017c na jasno o\u0142tarz i ambon\u0119, kt\u00f3re poprzednio by\u0142o w kolorze ciemno-orzechowym. Koszt tej inwestycji 30 tys. z\u0142.
4 listopada 1959 roku parafia prze\u017cy\u0142a uroczysto\u015b\u0107 nawiedzenia obrazy Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej, co upami\u0119tnione zosta\u0142o przez ks. Grabowskiego umieszczeniem pi\u0119knego medaliony na jednym z filar\u00f3w.
Sprawi\u0142 w ka\u017cdym kolorze ornat kroju, jakiego u\u017cywaj\u0105 benedyktyni w Ty\u0144cu. Naby\u0142 Msza\u0142 Du\u017cy i dwa \u017ca\u0142obne. Z rob\u00f3t gospodarczych poprawi\u0142 dach na oborze i wybudowa\u0142 gara\u017c z ceg\u0142y. Ksi\u0105dz Grabowski nie doko\u0144czy\u0142 malowania ko\u015bcio\u0142a poniewa\u017c wyjecha\u0142 do Warszawy gdzie poch\u0142on\u0119\u0142a go praca naukowa.
W roku 1961 administracje przej\u0105\u0142 ksi\u0105dz Leon Rutkowski (1961-1966).<\/strong>
Ten m\u0142ody kap\u0142an mia\u0142 po uszy k\u0142opot\u00f3w. Dawa\u0142y si\u0119 we znaki podatki gruntowe. Rozwi\u0105za\u0142 jednak ten problem oddaj\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 ziemi w dzier\u017caw\u0119 gospodarzom z Dobrzyniewa Ko\u015bcielnego i Ogrodnik. Z rob\u00f3t przy plebanii i ko\u015bcio\u0142a nale\u017cy wymieni\u0107: zagruntowanie na olej oszalowanej plebanii oraz produkcja p\u0142ytek cementowych na u\u0142o\u017cenie chodnika wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nast\u0119pnym administratorem by\u0142 ks. J\u00f3zef Grygotowicz (1966 – 1967).<\/strong>
Uzdrowi\u0142 on \u017cycie parafii, zaprowadzi\u0142 on jedno\u015b\u0107, wsp\u00f3ln\u0105 ksi\u0119g\u0119 intencji na Msze \u015awi\u0119te. Za\u0142o\u017cy\u0142 nowy ruroci\u0105g na plebanii. W ko\u015bciele wstawi\u0142 nowy wzmacniacz do zainstalowanej uprzednio radiofonii oraz ze sk\u0142adek k\u00f3\u0142 r\u00f3\u017ca\u0144cowych ufundowa\u0142 dzieci\u0119c\u0105 procesj\u0119 r\u00f3\u017ca\u0144cow\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 z pi\u0119tnastu sztandar\u00f3w odpowiadaj\u0105cych pi\u0119tnastu tajemnicom r\u00f3\u017ca\u0144ca. Obrazy i ilustracje poszczeg\u00f3lnych tajemnic namalowa\u0142am zanana przedwojenna artystka wile\u0144ska \u0141ucja Ba\u0142zu\u0142kiewicz. Wiosn\u0105 i latem 1966 roku rozpocz\u0119to budow\u0119 chodnika. Mia\u0142 on szeroko\u015b\u0107 2,5 m i sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z p\u0142ytek cementowych uj\u0119tych w kraw\u0119\u017cniki. Majstrem by\u0142 Karol Toczyd\u0142owski z Krynic. Ks. J\u00f3zef zakupi\u0142 \u017cerdzie i s\u0142upy \u017celazne, aby wybudowa\u0107 p\u0142ot naoko\u0142o ogrodu po\u0142o\u017conego mi\u0119dzy plebani\u0105 i ko\u015bcio\u0142em. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ks. Biskup znalaz\u0142 nowego proboszcza ks. Bronis\u0142awa Sadowskiego (1967 – 1982).<\/strong>
Pod kierunkiem ks. proboszcza w 1968 roku Antoni Birkoz i Kazimierz Lisowski z Klim\u00f3wki wykonali remonty: p\u0142ot ze sztachet wok\u00f3\u0142 ogrodu, przykrycie gara\u017cu eternitem falistym oraz oczyszczenie stodo\u0142y z zaro\u015bli.
26 sierpnia 1968 roku dokonano remontu wie\u017cyczki i sygnaturki pod kierunkiem Jana Bezubika z Dobrzyniewa Du\u017cego.
25 wrze\u015bnia 1968 roku do Dobrzyniewa przyby\u0142 Eugeniusz Felczyski z Poznania. Zam\u00f3wiono u niego dwa dzwony.
Blacharz Henryk Mikosz z Bia\u0142egostoku wymieni\u0142 rynny od strony po\u0142udniowej. Nale\u017cy zanotowa\u0107, \u017ce nabycie blachy by\u0142o bardzo trudne. Parafia ma szcz\u0119\u015bcie w osobie pana Jackowskiego z Australii kt\u00f3ry ofiarowa\u0142 740 kg blachy. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

1 marca 1969 roku przyjecha\u0142y z Poznania dwa dzwony zam\u00f3wione we wrze\u015bniu ubieg\u0142ego roku: \u201eMaryja\u201d \u2013 800 kg i \u201eMicha\u0142\u201d \u2013 260 kg. Zosta\u0142y one dostrojone dzwonu „\u015aw. Floriana” – 1077 kg.
\n20-21 lipca 1969 rok zamontowano nowe witra\u017ce po obu stronach o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego. Wykonano je w pracowni witra\u017cy mgr. Maryi Powalisz-Bido\u0144skiej z Poznania (stare zosta\u0142y pobite przez grad).
\nW roku 1970 w ko\u015bciele wykonano: poz\u0142ocenie tabernakulum (wykona\u0142 Stanis\u0142aw D\u0142ugozima), wci\u0105gni\u0119cie na wie\u017c\u0119 2 dzwon\u00f3w.
\nW roku 1974 umieszczono na przeciwko ko\u015bcio\u0142a metalow\u0105 gablot\u0119 na r\u00f3\u017cne og\u0142oszenia i plakaty wykona\u0142 pan Antoni Kubrak z Kolna. W tym roku nabyto tak\u017ce nowy wentylator z motorem do organ\u00f3w.
\nW roku 1977 trwa\u0142y roboty przyko\u015bcielne: odnowiono elewacje przy ko\u015bciele, otynkowano wie\u017c\u0119 kt\u00f3r\u0105 pomalowano farb\u0105 emulsyjna w kolorze jasnopomara\u0144czowym. Robotami kierowali Jan Bezubik i Jan Korzenieowskie. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Po \u015bmierci ks. Bronis\u0142awa Sadowksiego ks. Biskup Edward Kisiel mianowa\u0142 proboszczem ks. J\u00f3zefa Zubowskiego (1982-2008).<\/strong> W latach 1984-92, z inicjatywy ks. proboszcza zosta\u0142 przeprowadzony generalny remont pod nadzorem Wojew\u00f3dzkiego Konserwatora Zabytk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W 1984 roku rozpocz\u0119to remont od p\u00f3\u0142nocnej nawy. Zdj\u0119to z dachu cz\u0119\u015b\u0107 zniszczonej dach\u00f3wki na p\u00f3\u0142nocnej po\u0142aci dachu ko\u015bcio\u0142a oraz prezbiterium. Wymieniono cz\u0119\u015b\u0107 poszycia z desek oraz 100% \u0142at. Poddano wymianie kilka najbardziej zniszczonych krokwi. Drewniane elementy konstrukcji zosta\u0142y zabezpieczone przez szkodnikami biologicznymi. Na tak zabezpieczonym dachu u\u0142o\u017cono nowo poszycie z dach\u00f3wki zak\u0142adkowej sprowadzonej z Tarnowa. W dalszej kolejnosci wymienione zosta\u0142y obr\u00f3bki blacharskie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Podczas rob\u00f3t dachowych rozebrano tak\u017ce sygnaturk\u0119, kt\u00f3rej konstrukcja by\u0142a nara\u017cona na przemarzanie, by\u0142a ca\u0142kowicie zniszczona i grozi\u0142a zawaleniem.
Zniszczone pasy okapowe, rynny i rury spustowe z blachy cynkowej zast\u0105piono nowymi z blachy miedzianej.
Nast\u0119pnym etapem rob\u00f3t by\u0142a konserwacja elewacji p\u00f3\u0142nocnej ko\u015bcio\u0142a i prezbiterium. Pracami obj\u0119to tak\u017ce przypory. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich by\u0142a na tyle zniszczona, \u017ce rozebrano je do wysoko\u015bci 1 m od g\u00f3ry i ponownie wmurowano z cz\u0119\u015bciowym u\u017cyciem dawnej ceg\u0142y.
Przypory cz\u0119\u015bci nowej ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142y po uzupe\u0142nie\u0144 mur\u00f3w otynkowane i pobia\u0142kowane bia\u0142ym cementem. Natomiast przypory prezbiterium po przemurowaniu i wyszpa\u0142dowaniu zosta\u0142y oczyszczone, wyszczotkowane, a spoiny wyspoinowane z u\u017cyciem tzw: \u201e\u017celazka\u201d.
Wymieniono r\u00f3wnie\u017c ca\u0142o\u015b\u0107 oszklenia okien ko\u015bcio\u0142a. Wstawiono nowe, barwne, prasowane szk\u0142o witra\u017cowe.
W 1985 roku kontynuowano prace remontowe rozpoczynaj\u0105c je od remontu wie\u017cy. Elewacja zachodnia ko\u015bcio\u0142a poddana by\u0142a szczotkowaniu i zmywaniu, wyszpa\u0142dowano tak\u017ce ubytki cegie\u0142. Przeprowadzono kapitalny remont komina od obecnie nieu\u017cywanego pieca grzewczego w zakrystii po\u0142udniowej.
Staraniem ks. proboszcza J\u00f3zefa Zubowskiego w 1987 roku organy przesz\u0142y kapitalny remont. Przeprowadzi\u0142 go pan organista Kazimierz Urba\u0144ski z Bydgoszczy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W roku 1989 po zapoznaniu si\u0119 opini\u0105 Konserwatora Zabytk\u00f3w przyst\u0105piono do rozebrania starego parkanu ko\u015bcielnego. W ci\u0105gu sezonu rozebrano po\u0142ow\u0119 d\u0142ugo\u015bci muru. W pracach pomagali parafianie z poszczeg\u00f3lnych wsi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W 1992 roku zako\u0144czono prace konserwatorskie obrazu z g\u0142\u00f3wnego o\u0142tarza Zwiastowanie NMP. Prace prowadzi\u0142a pani mgr. Wiktoria Tur-To\u0142\u0142oczko z Komisji Zabytk\u00f3w w Bia\u0142ymstoku. W tym\u017ce roku r\u00f3wnie\u017c zainstalowano nowe o\u015bwietlenie prezbiterium, o\u015bwietlono o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny oraz zainstalowano nowy wzmacniacz do nag\u0142o\u015bnienia ko\u015bcio\u0142a.
\nW roku 1993 wznowiono prace nad budowa parkanu sposobem gospodarczym. Roboty prowadzi\u0142 pan Antoni Michalewicz z Ogrodnik.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W 1997 roku pani mgr. Wiktoria Tur-To\u0142\u0142oczko z Komisji Zabytk\u00f3w w Bia\u0142ymstoku przeprowadzi\u0142a remont ambony.
\nNatomiast w pa\u017adzierniku 1998 roku poddano ambon\u0119 z\u0142oceniu. Dokona\u0142 tego pan Wojciech Lachowicz, z\u0142otnik z Krakowa. Op\u0142acono to ze sk\u0142adek m\u0142odzie\u017cy z parafii Dobrzyniewo. Uwieczniono to ozdobn\u0105 tabliczk\u0105 zamieszczon\u0105 na ambonie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W 1998 wymieniono w ca\u0142ym ko\u015bciele instalacj\u0119 elektryczn\u0105. Projekt wymiany oraz wymian\u0119 przeprowadzi\u0142 pan Leszek P\u00f3\u0142torak z Letnik. Wprowadzi\u0142 on tak\u017ce nowe rozwi\u0105zania techniczne. Prace rozpocz\u0119to w czerwcu, a zako\u0144czono we wrze\u015bniu.
\nPoddano konserwacji wszystkie \u017cyrandole w ko\u015bciele, wykonano nowe zawieszenia dla \u017cyrandoli. Prace konserwatorskie \u017cyrandoli dokona\u0142 pan Zenon Dobrogowski z Bia\u0142egostoku.
\nW listopadzie 1998 roku zamontowano mechaniczny nap\u0119d dzwon\u00f3w. Wykona\u0142 to in\u017c. Waldemar Chwicewski.
\n23 sierpnia 1999 roku przyst\u0105piono do wykonania kanalizacji deszczowej i drena\u017cu wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a. Prace wykonywali parafianie pod nadzorem pana Eugeniusza Sok\u00f3lskiego i jego syna Piotra. Prace zako\u0144czono 15 wrze\u015bnia.
\nW lipcu 1999 roku zako\u0144czono instalacj\u0119 nowych 34 kinkiet\u00f3w kt\u00f3re zam\u00f3wiono w pracowni Metaloplastyki Janusza Ta\u0142u\u0107 z Bia\u0142egostoku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W roku 2000 dokonano remontu dw\u00f3ch lu\u017c nad zakrystiami. Opr\u00f3cz tego zbito na wysoko\u015bci 1,5 m tynk ze \u015bciany od strony p\u00f3\u0142nocnej i kaplicy Jezusa Cierpi\u0105cego w celu dokonania odwilgocenia wnetrza ko\u015bcio\u0142a.
\nPan in\u017c. Chwicewski za\u0142o\u017cy\u0142 now\u0105 instalacj\u0119 nag\u0142o\u015bnienia zewn\u0119trzn\u0105 i wewn\u0119trzn\u0105.
\nPan Sylwester Pukszta z Dobrzyniewa Fabrycznego wykona\u0142 z desek jesiona 12 \u0142awek do ko\u015bcio\u0142a.
\nW roku 2000 poddano r\u00f3wnie\u017c konserwacji obraz \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a i \u015bw. Jerzego dokona\u0142 tego pan mgr Krzysztof Miller z Warszawy. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wojew\u00f3dzki Konserwator Zabytk\u00f3w wyda\u0142 zezwolenie na malowanie wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a. Rozpocz\u0119to prace w 2001 roku i pomalowano prezbiterium i naw\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 ko\u015bcio\u0142a, a dalsze prace prze\u0142o\u017cono na kolejny rok.
Prace te zlecono panu Markowi Karpowicz z Suchowoli, a nadz\u00f3r sprawowa\u0142 pan Krzysztof Stawecki z Konserwacji Zabytk\u00f3w w Bia\u0142ymstoku. Zako\u0144czy\u0142y si\u0119 one we wrze\u015bniu 2002 roku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wiosn\u0105 2002 przyst\u0105piono do wymiany dach\u00f3wek od strony p\u00f3\u0142nocno \u2013 zachodniej. Prac\u0119 t\u0119 wykona\u0142a firma pana Tomasza Soko\u0142owskiego z Bia\u0142egostoku.
\nDrzwi – kraty w przedsionku ko\u015bcio\u0142a wykonali panowie Jerzy Dzieniszewski i Andrzej Grzegorczyk.
\nW roku 2003 zaistnia\u0142a konieczno\u015b\u0107 rozbi\u00f3rki dw\u00f3ch przyp\u00f3r od strony p\u00f3\u0142nocnej ko\u015bcio\u0142a. Zbudowano nowe pod nadzorem pana Antoniego Michalewicza.
\nWojew\u00f3dzki Konserwator Zabytk\u00f3w wyrazi\u0142 zgod\u0119 na koserwacj\u0119 14 stacji Drogi Krzy\u017cowej i Chrzcielnicy. Prace wykona\u0142a konserwator sztuki pani mgr Joanna Paw\u0142owska z Torunia. Zlecone prace zosta\u0142y wykonane po mistrzowsku i s\u0105 chlub\u0105 naszego ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W roku 2004 wykonano prace remontowe przy elewacji ko\u015bcio\u0142a, szczeg\u00f3lnie wie\u017cy.
\nWymieniono krzy\u017c, kul\u0119, koron\u0119, oraz krzy\u017c na ma\u0142ej wie\u017cy nad prezbiterium. Krzy\u017c i kul\u0119 wykonano ze stali nierdzewnej, a koron\u0119 poz\u0142ocono z\u0142otem z\u0142o\u017conym przez parafian. Zebrano 29 dkg z\u0142omu. Dane ofiarodawc\u00f3w umieszczono w kuli nad koron\u0105. Poddano tak\u017ce renowacji ramy okienne w ko\u015bciele.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zainstalowano na wierzy w roku 2005 kuranty oraz zrobiono chodnik wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a z kostki granitowej sprowadzonej ze Strzegomia. Prace nad chodnikiem zako\u0144czono w lipcu.
\nW tym\u017ce roku r\u00f3wnie\u017c wykonano iluminacj\u0119 ko\u015bcio\u0142a dzi\u0119ki czemu po zmroku jest on jeszcze doskonalej widoczny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Po przej\u015bciu ks. J\u00f3zefa Zubowskiego na emerytur\u0119 opiek\u0119 nad parafi\u0105 przej\u0105\u0142 Ks. Andrzej Horaczy (2008).<\/strong>
Pod koniec swej kadencji ks. Zubowski zakupi\u0142 materia\u0142y na ogrodzenie kolejnej cz\u0119\u015bci obecnego cmentarza grzebalnego, jego nast\u0119pca doko\u0144czy\u0142 to dzie\u0142o ogradzaj\u0105c kolejne 2h.
W roku 2009 dzi\u0119ki staraniom ks. proboszcza i wsparciu z UE odnowiony zosta\u0142 parkan oraz brama wej\u015bciowa zabytkowego cmentarza.
Obecny proboszcz kontynuuje dzie\u0142o swego poprzednika i rozpocz\u0105\u0142 starania o odnowienie o\u0142tarzy. W tym roku (2010) dobiegn\u0105 ko\u0144ca prace przy renowacji O\u0142tarza G\u0142\u00f3wnego. Obecnie jest on z\u0142ocony. Przywr\u00f3cony b\u0119dzie mu jego pierwotny kolor.
R\u00f3wnie\u017c tabernakulum z O\u0142tarza G\u0142\u00f3wnego poddawane jest obecnie konserwacji oraz z\u0142oceniu. Prace te finansowane s\u0105 z daru o\u0142tarza jaki z\u0142o\u017cy\u0142y dzieci przyst\u0119pujace w tym roku do Sakramentu Pierwszej Komunii \u015awi\u0119tej oraz m\u0142odzie\u017c kt\u00f3ra przyj\u0119\u0142a Sakrament Bierzmowania.
W miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci finansowych planowana jest kontynuacja prac renowacyjnych pozosta\u0142ych zabytkowych o\u0142tarzy oraz poszerzenie parkingu przed ko\u015bcio\u0142em. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny p.w. Zwiastowania Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Dobrzyniewie Ko\u015bcielnym jest obiektem zabytkowym. Styl: eklektyczne zestawienie r\u00f3\u017cnych cech stylowych z przewag\u0105 neoroma\u0144sk\u0105 Czas powstania: lata…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":485,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-487","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/487","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=487"}],"version-history":[{"count":26,"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/487\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":544,"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/487\/revisions\/544"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/485"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dobrzyniewo.archibial.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=487"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}